شعر شمارۀ ۴۰

تمام‌قد

فکر می‌کنم به تو و هیجان دست‌هات

که خورشید دارد و ماه،

بالانس می‌زنم روی تپه

زیر دکل

برق از سرم بپرد.

فشارم بیفتد روی صفر

تو زانو بزنی

هیجان بیفتد از لای دست‌هات

با خورشید و ماه که شکل میان من و توست...

تمام‌قد

بزرگ می‌شوم توی قصه‌هات

و شعرهایی که بوی تند می‌دهد...

می‌فهمی؟

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع