مثنوی گرگ نامه
۳۹ - آن فقیر گرسِـنِه ، وقت نماز
****
***********
۱ - خیل: گروه - دار و دسته
۲ - در زبان و ادبیات فارسی قدیم ، لغت آدمی برای نامیدن نوع انسان به کار می‌رفت و لغت « آدم » به شکل خاص فقط در مورد حضرت آدم استفاده می‌شد. اما امروزه به دو معنای ، انسان و یا موجود دارای انسانیت و شعور به کار گرفته می‌شود . در این مصرع ، لغت « آدم » به همان معنای موجود باشعور مَد نظر بوده است. بنی آدم آدم اعضای یک پیکرند... ( سعدی ) وز خوردن آدمی زمین سیر نشد... ( خیام ) آدمی در عالم خاکی نمی آید به دست ... ( حافظ )
۳ - چرب کردن: بر مقدار مقرر افزودن
۴ - نور هُدی: نور هدایت
۵ - نظر سعدی ، مغایر با این بیت است:
اندرون از طعام خالی دار
تا در او نور معرفت بینی ( سعدی )
۶ - تنزیه: کسی را از عیب و آلودگی دور کردن
۷ - جحیم: جهنم
۸ - پوییدن: به هر سو رفتن و جستجو کردن
دیدگاه‌ها (0)
هنوز دیدگاهی برای این اثر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره آثار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.