عزای شقایق

غزل های وحشی به یادت سرودم

غم واژه دارد مداد کبودم

به وزن شقایق عزایی گرفتم

و با بغض وحشی به باغ وجودم

من از چاه طاقت و غار شکیبا

تحمل ندارم ولی می ربودم

به خاک قدومت تیمم بگیرم

به محراب یادت برقصد سجودم

صدایم شنیدی و گفتی جوابم

من بی تحمل ولیکن نبودم

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع