ولدنامه

بخش ۳۷ - برگشتن مولانا از دمشق بروم

کرد رجعت بروم باز آمدرفت چون کبک و همچو باز آمد

قطره اش چون فزود دریا شدبود عالی ز عشق اعلی شد

چون چنین شد مگو نیافت وراکانچه می جست شد بر او پیدا

مطربان را بخواند از سراوبی سر و پا ببام و بر در او

میزد افغان قوی ببانگ و خروشبحر عشقش از او بموج و بجوش

حیرت خلق شد در آن افزونکاین چه شور است و این چگونه جنون

بیقراریش از غم هجرانبیشتر گشته زاند م هجران

همه از عکس او شده مجنونهیچکس را نمانده صبر و سکون

پیر و برنا چو ذره ها رقصانپیش آن آفتاب عشق از جان

گشت در چشم سرد هر آئینهمه را عشق و عاشقی شد دین

هنوز دیدگاهی برای این اثر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع