آتش فراق

بیدل کجا رود، به که گوید نیاز خویش؟

با ناکسان چگونه کند فاش، راز خویش؟

با عاقلانِ بی‏خبر از سوز عاشقی

نتوان دری گشود ز سوز و گداز خویش

اکنون که یار راه ندادم به کوی خود

ما در نیاز خویشتن و او به ناز خویش

با او بگو که: گوشه چشمی ز راه مهر

بگُشا دمی به سوخته پاکباز خویش

ما عاشقیم و سوخته آتش فراق

آبی بریز، با کف عاشق نواز خویش

بیچاره‏ام ز درد و کسی چاره ساز نیست

لطفی نمای، با نظر چاره ساز خویش

با موبدان بگو: ره ما و شما جداست

ما با ایاز خویش و شما با نماز خویش

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع