شمارهٔ ۲۹۵ - وله ایضا

پسر زر دوز آن کندۀ شوخ

آن ز عشق در می زر مرده

سخت خشمست ولی سست گذار

آتشین شکل ولی افسرده

زیر بالایی چون سوزن خویش

سرنگونسار به..... دربرده

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع