شمارهٔ ۷۹

خدای یکتا بداد ما را دویار زیبا نجیب و عارف

دویار زیبا بداد ما را خدای یکتا نجیب و عارف

اگر چه رفتم بهر دیاری بسی بگشتم بجست یاری

دویار جستم ز فضل باری حکیم و دانا نجیب و عارف

چه خواست صیدش کند زمانه دلم بقیدش بسوی دانه

بدفع کیدش زهر کرانه شدند پیدا نجیب و عارف

کنونکه گردید ذهاب جایم نهاد خورشید سری بپایم

فلک بکوبد در سرایم که جویم آنجا نجیب و عارف

چرا نبینم به قلب صافی چه نور هر دم جمال کافی

کنون که دارد به موشکافی دو چشم بینا نجیب و عارف

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع