شمارهٔ ۱۴
ابروی بلندت که کشند افتادهست
ابروی بلندت که کشند افتادهست
دل را همه در پی گزند افتادهست
اکنون دلم از شکستگی صد پاره
چون شیشه از طاق بلند افتادهست
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره اشعار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.