راز سخن

شمارهٔ ۱۳

آن غمزه چو رهزن شکیبایی شد

آن غمزه چو رهزن شکیبایی شد
دل را سبب محبت‌افزایی شد
از همچو تویی به مصلحت بستم چشم
این مصلحتم باعث رسوایی شد

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.