شمارۀ ۷
سکوت
سکوت
یعنی صعود
از پلکان واژگانی که گوش می بیند
و چشم می شنود
از زخم روز خون نمی چکد
پروانه پرده ها را کنار زد
پشت پرواز پریشان کلام
نشانی و خانه به گفتگو می نشینند
آنکه باید نمی بارد
سفره صدا نمی کند
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره اشعار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.