شمارهٔ ۲ - بهمن روز

بهمن روز ای صنم دلستان

بنشین با عاشق در بوستان

شاد نشینیم کزین مملکت

خلق جهان هست همه شادمان

کرد جهان را چو بهشت برین

عدل جهاندار ملک ارسلان

آنکه نبودند یک انگشت او

روستم و حاتم و نوشیروان

تا به جهان ملکی باقی بود

باد بدو باقی ملک جهان

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع