شمارهٔ ۱۱۹

ای آن زمین وقار که بر آسمان فضل

ماه خجسته منظر و خورشید منظری

قومی ز ناقدان سخن گفته ظهیر

ترجیح می نهند بر اشعار انوری

جمعی دگر بر این سخن انکار می کنند

فی الجمله در محل نزاعند وداوری

ترجیح یکطرف تو بدیشان نما که هست

زیر نگین طبع تو ملک سخنوری

ما را در این مجادله فریاد رس تو باش

نه پادشاه ملک سخن مجدهمگری

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع