شمارهٔ ۱۱۸

مردکی بود طامع و شیاد

نام آن غرم حیدر آبی

کودکان را ز بهر شفتالو

سیب وامرود دادی و آبی

گاه کدیه برای کسب حطام

دیده کردی چو چرخ دولابی

شب به بزم معاشرت رفتی

خفتی آنجا برای دبابی

تایکی مست خفته را گادی

جان بدادی ز رنج بی خوابی

تو همان حیدری ولی بی آب

می کن ای دون سفله بی آبی

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع