شمارهٔ ۱۴۲
مرا به ناله شد آن سرو سیمتن باعث
مرا به ناله شد آن سرو سیمتن باعث
چنان که بلبل شوریده را چمن باعث
تو خواستی ز برم تند بگذری ورنه
برای مکث توان کرد صد سخن باعث
غزال قدس که دیدی اسیر دانه و دام؟
اگر نمیشدی آن سرو سیمتن باعث
همیشه باعث عشق بتان دل قدسیست
چنان که سجده بت راست برهمن باعث
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره اشعار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.