شمارهٔ ۱۴۲
ماییم که جان در گرو صهباییم
ماییم که جان در گرو صهباییم
بی باده چو باد خاک میپیماییم
ما را گویند باده تنها چه خوری
توفیق رفیق ماست کی تنهاییم
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره اشعار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.