شمارهٔ ۲۱۷

سحر چون ماه سر بر زد زخاور

دریغا یار هم سر می زد از در

برای انتظار دوست، فایز

نشینم منتظر تا روز محشر

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع