شمارهٔ ۱۲۳

بهار آمد زمردسان زمین شد

در و دشت و چمن صحرای چین شد

بیا بنشین تو هم در پیش فایز

که بلبل با گل خود همنشین شد

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع