بخش ۵۸

خدا را کم نشین با خرقه پوشان

رخ از رندان بی سامان مپوشان

در جواب او

چو داری مال چون بریان فروشان

ز من بشنو بنوش و هم بنوشان

بیا از حله نان تنک باز

قبائی دوز و بریان را بپوشان

تراکم کاسه گر خواهی نخوانند

ز حلوای عسل دیگی بجوشان

ز حلوا در دلم افتاد آتش

به آب این آتش ما را فروشان

ز شوق صحنک بغرای میده

چو دیگ قلیه ام اکنون خروشان

به گیپا و کدک صوفی اسیرست

برو ای مطبخی اکنون بکوشان

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع