تعلیق

تنها دلخوشی من

ردیفِ آخرِ هر نوشته‌ای‌ست

که مژده می‌دهد به دوباره آمدنت

و حواس تمام کائنات را

پر کرده از تو!

چنان برق و باد

می‌آیی و می‌روی

که ترس برم می‌دارد

نکند خیلی زود

برسیم به ایستگاه آخر!

معلقم بین روزهایی که تو را نفس می‌کشم

اندک

اما

همیشگی...

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع