شعر شمارۀ ۳۲
جغرافیایم را
جغرافیایم را
میکشم روی نقشههای هندسی
که از دستهات
آغاز میشود
دست خودم نیستم
خیابان
متر کرده
نکرده
عادت دارم
ارتفاعم را
بالانس کنم
با مورب خندههات
حرف ندارد اتفاق تو
در
دلتای دلم.
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره اشعار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.