بخش ۳ - حکایت

پشّهای رفت بر درخت چنار

گفت خواهم که بر پرم هشدار

گفتش آخر کزین نشست چه خاست

تا زبرخاستن چه خیزد راست

پشهای بیش نیستی به وجود

تا که اندیشی از قیام و قعود

هیچ از طور خویشتن مگذر

فطرت خویش را به جای آور

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع