شمارهٔ ۹۰۰

صد خطر دارد بیابان محبت، آه آه

آب اگر خواهد کسی از خضر، گوید چاه چاه

روزگار از نسبت پاکان کند اصلاح ما

دایه شوید روی طفلان را و گوید ماه ماه

التفات دایمی مخصوص جمعی دیگر است

گوشه ی چشمی به ما هم دارد، اما گاه گاه

در طریق شوق، آسایش نمی یابد تنش

جامه ی مرد مسافر گر نباشد راه راه

بر سر کوی محبت بر متاع خود سلیم

ناله از تأثیر آنجا ناله است و آه آه

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع