باب هشتم در آداب صحبت
حکمت شمارهٔ ۳۵
نادان را به از خاموشی نیست وگر این مصلحت بدانستی، نادان نبودی.
چون نداری کمال ِ فضل آن بهکه زبان در دهان نگه داری
آدمی را زبان فضیحه کند،جوز ِ بی‌مغز را سبکساری
خری را ابلهی تعلیم می‌دادبر او بر صرف کرده سعی ِ دایم
حکیمی گفتش ای نادان چه کوشی؟در این سودا بترس از لوم ِ لایم
نیاموزد بهایم از تو گفتارتو خاموشی بیاموز از بهایم
هر که تأمل نکند در جواببیشتر آید سخنش ناصواب
یا سخن آرای چو مردم به هوشیا بنشین چون حیوانان خموش
دیدگاه‌ها (0)
هنوز دیدگاهی برای این اثر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره آثار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.