پرنده میداند
خیل ِ دلکش ِ پرواز در طراوت ِ ابر
خیل ِ دلکش ِ پرواز در طراوت ِ ابر
به خواب می ماند
پرنده در قفس ِ خویش
خواب می بیند
پرنده در قفس ِ خویش
به رنگ و روغن ِ تصویر ِ باغ می نگرد
پرنده می داند
که باد بی نفس است
و باغ تصویری ست
پرنده در قفس ِ خویش
خواب می بیند
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره اشعار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.