صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا
۳۱۶- مولانا هلالی قزوینی
از خوش طبعان سرآمد قزوین است در هجو خواجه یحیی قمی که در آن محل کلانتر آنجا بوده است ابیات متین دارد از جمله این دو مطلع از اوست :
که بی رفیق بجایی نمیتوان رفتنریش و رویش سیه و هر دو بناگوش سپید
عزیز طباخ از جمله طباخان شهر تبریز است و ابیاتش بغایت عاشقانه و رنگین از جمله این یک بیت را بسیار خوب گفته :
چون کلاغی که جناح ابیض و اسود سرودمشب چو از کوی تو آشفته و بی تاب روم
دیدگاه‌ها (0)
هنوز دیدگاهی برای این اثر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره آثار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.