راز سخن

شمارهٔ ۲۱۳

ای لفظ تو آب برده از دُرّ یتیم

ای لفظ تو آب برده از دُرّ یتیم
خلق تو نشانده باد انفاس نسیم
وه وه که قیامتست شور سخنت
هر چند قیامت نبود پیش حکیم

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.