شمارهٔ ۱۲ - وله
تا چند کنی عرض عروض ای ز جهالت
تا چند کنی عرض عروض ای ز جهالت
ناکرده جوی حاصل و مغرور بتحصیل
بس زن که بود نادره گوی و سخن آرای
نی همچو شما غرّه بدرّاعه و مندیل
از وزن چه پرسید که بیرون ز شمارست
مفعول و مفاعیل و مفاعیل و مفاعیل
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره اشعار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.