تلخ ماندم ، تلخ ...

تلخ ماندم ، تلخ

مثل زهری که چکیده از شبِ ظلمانی شهر

مثل اندوه ِ تو ،

مثل گل سرخ

که به دست طوفان

پرپر شد ...

تلخ ماندم ، تلخ

مثل عصری غمگین

که تو را بر حاشیه اش

پیدا کردم

و زمین را

- توپِ گردان

پرت کردم به دل ِ ظلمت ...

تلخ ماندم ، تلخ

دیو از پنجره سر بیرون کرد .

از دهانش

بوی خون می آمد ...

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع