در سنگر ...

تو فاتحی !

دستان تو

سرگرم ساختن سنگر ،

مشغول کاشتن بذر دوستی است ...

تو فاتحی !

تو فاتحانه فردای سرخ و زرد

اعلام می کنی آغاز تولّد خود را

با هزار آفتاب

در چین ِچهره ی اسارتِ شرق ...

ما

شکوفه ی دستان بی زوال تو را

آب می دهیم ...

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع