راز سخن

شمارهٔ ۱۰۱

آن به که ز روزگار نیکی ماند

آن به که ز روزگار نیکی ماند
کز بد همه زشت و مرده ریگی ماند
با اهل صفا پیاله از دست منه
تا در خم روزگار سیکی ماند

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.