شمارهٔ ۱۹۹

از نالهٔ من خامه خوش آهنگ برآمد

وز نام بلندم، سخن از ننگ برآمد

آن نغمه،که زیر لب داوود شکستند

ما را ز نی خامه، به این رنگ برآمد

انصاف چو بگرفت عیار سخنم را

با لعل گران قدر تو همسنگ برآمد

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع