راز سخن

شمارهٔ ۱۱۹

هستی همه ذلت و هوان است و ضعه

هستی همه ذلت و هوان است و ضعه
زین مرحله هر که رفت الله معه
بگذر به زمین نیستی تا یابی
فی الارض مراغما کثیرا و سعه

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.