اشعار نو
۲۱ - در شهر ما
در سفره‌هایمان
نان بود و آب بود و حرص
و دغدغهٔ هر روزمان
یافتن چراگاهی سبز .
در شهر ما
حنجره‌ها بی‌آوازست
و حلقوم‌ها عقیم
و سهم‌مان از شادی
فرو خوردن بغضی‌ست کهنه
که در گلویمان رسوب کرده است .
در شهر ما ،
رنگ‌ها
طیفی‌ست از سیاهی تا سرخ .
و آبی ،
خاطره‌ایست بر پیشانی آسمان .
در شهر ما
مترسک‌ها
با شلاقی در دست
گنجشک‌ها را از باغچه‌ها می‌تارانند .
و چلچله‌ها
در انتهای حافظهٔ خستهٔ درختان
پرواز می‌کنند .
هر صبحدم
کفتارهای پیر
خون‌های ماسیده بر سنگفرش‌ها را
حریصانه می‌لیسند .
دیشب
صدای هق‌هق شمعی
در کوچه می‌پیچید
عابری هشدار داد
خاموش !
خفاش‌ها بیدارند .
در شهر ما ،
تاول‌های فاجعه ،
تن‌پوشیست برای برهنگان
و مرگ ،
گریزگاهیست برای رهیدن .
در شهر ما
وجدان مردمانش
با قرص مُسکنی
آرام می‌شود .
شهر ما پاک است .
پاک از شرافت و وجدان
پاک از نجابت و عشق
پاک از تمام پاکی‌ها
تابستان ۱۳۹۵
دیدگاه‌ها (0)
هنوز دیدگاهی برای این اثر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره آثار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.