۸۹ - شادمان میزیستم اندر بهشت
شادمان میزیستم اندر بهشت
نان به سفره داشتم بی رنج کِشت (۱)
مُلک جنّت بود جولانگاه من
گوش کس ، نشنیده بودی آه من
نه مرا بیمی ز عزراییل بود
نه که ننگ از کردهٔ قابیل بود (۲)
خانهای در کوی جانان داشتم
دلخوشیهایی فراوان داشتم
سایهٔ سِدره و طوبی بر سرم (۳)
لعبتی شیرین چو حوا در برم
باده میخوردم ز خُمّ لَم یَزَل (۴)
بعد از آن ، از جوی ، انگشتی عسل (۵)
پای میشُستم کنار جویبار
کاندر آن ، جاری شراب بیخمار (۵)
تن به آب حوض کوثر میزدم
چشمک شوقی به دلبر میزدم
بسکه بودم مستعد بر خورد و خُفت
چهرهام هر روز چون گل میشکفت
غصه در قاموس من جایی نداشت (۶)
داشتم چیزی که دنیایی نداشت
شامگه ، در زیر نور ماهتاب
تخت میخفتم بدون قرص خواب (۷)
عیش و نوش من ، کم و کسری نداشت
تا که شیطان ، نان به دامانم گذاشت
رفت و آمد ، زیر پای من نشست
با ریا عهد الستم را شکست (۸)
تا یقینم شد مُبدّل بر گمان (۹)
سرنگون گشتم ز بام آسمان
****
ساکنم اکنون درین ماتمکده
سوگزاری ، داغگاهی ، غمکده
شد جهان تبعیدگاهی بهر من
تا شوم همخانه با رنج و مِحَن (۱٠)
تا رسیدم ، در همان بَدو ورود
غم به استقبال من آماده بود
آنکه خاک آدمی را بیخته
جوهر غم را بدان آمیخته
آری آری ، مزرع دنیای دون
آبیاری میشود با اشک و خون
حالیا گر مِی ننوشم چون کنم؟
روی زرد خود چسان گلگون کنم؟
گر به باده هست میل و رغبتم
این گنه باشد ز جنّت عادتم
ساقیا امشب به جامم مِی بریز
تا که لایعقل نگشتم ، هِی بریز...
***********
۱ - کِشت: زراعت - کشاورزی
۲ - قابیل: فرزند آدم و حوا و برادر هابیل است که بر برادر خود هابیل رشک برد و او را به قتل رسانید.
۳ - سِدره و طوبی: نام دو درخت بهشتی
۴ - لَم یَزَل: جاودانی - بی زوال - خُمّ لم یزل : تعبیری برای خمرهٔ شرابِ تمام ناشدنی بهشتی
۵ - ...انهار من خَمر لذَّةٍ للشَّاربینَ وانهار من عسل مصَفى...: [در بهشت] رودهایى از بادهاى که براى نوشندگان
لذتى است و جویبارهایى از انگبین ناب [ جاریست]. سوره ۴۷ - آیه ۱۵
...لا یصدعون عنها و لا ینزفون: [در شرابهای بهشتی]..... دردسر (خماری) و از خود بیخود شدنی وجود ندارد - سوره واقعه - آیه ۱۹
۶ - قاموس: طبیعت - ذهنیت
۷ - تخت خفتن: خوابِ عمیق و لذت بخش
۸ - روز الست: روز خلقت آدم
ألَم أَعْهَد إِلَیکُم یا بَنی آدَمَ أَن لا تَعبُدُوا الشَّیطانَ انَّهُ لَکُم عَدوٌّ مُبین «آیه ۶۰ سوره یس» - آیا با شما عهد نکردم اى فرزندان آدم که شیطان را پرستش و اطاعت مکنید که او دشمن آشکار شماست؟
۹ - معنی بیت: به دستور و سخن خداوند برای پرهیز از خوردن آن میوه ( گندم ؟ ) یقین داشتم اما با سخنان گمراه کننده شیطان ، به شک افتادم و همین شک ، باعث سقوط و تبعید من از بهشت به زمین شد.
۱٠ - محن: اندوهها - بلاها
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره اشعار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.