مثنوی گرگ نامه
۴۱ - از ریا و کذب و نیرنگ و حسد
از ریا و کذب و نیرنگ و حسدآدمی در نفرت است و می‌رَمَد
گاه ، خود را روبروی خود نشانعیب‌های خود ، به خود می‌دِه نشان
آنچه پنهان کرده‌ای از خویشتنعرضه‌اش کن بر بساط جان و تن
منصفانه ، خویش را کن داوریاز چه باید ارزیابت دیگری؟
کین و کبر و حرص را در خود ببینزین خصایل ، هیچ می‌گردی حزین؟
لیکن اینها را به خوی دیگرانگر ببینی ، بر تو می‌آید گران *
نفْس ِ خود را گاه استیضاح کنگر در او عیبی بُوَد اصلاح کن
دیدهٔ خود را مپوشان از خطاشلااقل با خویشتن رو راست باش
***********
* موی بشکافی به عیب دیگران
چون به عیب خود رسی ، کوری از آن (مولوی)
دیدگاه‌ها (0)
هنوز دیدگاهی برای این اثر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره آثار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.