شمارهٔ ۱۳۰۱

تا دست بر اسباب سلامت نفشانی

از دامن خود گرد ملامت نفشانی

چون نقد روان میرود از دست تو ایدل

حیفست که بر آن قد و قامت نفشانی

زاهد مزن اینطعنه که در پای جوانان

سرمایه پیری بغرامت نفشانی

ای دیده مشو خیره بخورشید جمالش

تا هر طرفی اشک ندامت نفشانی

اهلی تو چنان سوخته گلخن عشقی

کاین گرد غم از خود بقیامت نفشانی

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع