شمارهٔ ۱۱۶۹

بآرزوی تو خوشحال میتوان بودن

بیک نگاه تو صد سال میتوان بودن

قبول بخت بباید که کشته تو شوم

شهید عشق باقبال میتوان بودن

اگر بر آن کف پاروی خود توان مالید

چو خاک بهر تو پامال میتوان بودن

گهی که رخ چو گل آتشین بر افروزی

سپند روی تو چون خال میتوان بودن

منال اهلی اگر از غمی پریشان حال

مگو همیشه بیک حال میتوان بودن

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع