شمارهٔ ۸

مشکی زنّه شه سَرْ که دیارهْ کٰاکلْ

پشتهْ پشتهْ، هَرْ پشته هزارهْ کٰاکلْ

د اَژدرْ به گنج سَر، سالاره کٰاکلْ

مه دلْ بَوِرْدِهْ، شاهِ خون‌کاره کٰاکلْ

شاهِ هند، وُ مسیرِ زنگباره کٰاکلْ

تَخْتِ سُلَیمونْ رهْ که سَر دارهْ کٰاکلْ

دُوناصفتْ به گشت و گذاره کٰاکلْ

مه جانِ دشمنْ، تنه زنّاره کٰاکلْ

آهُو صفتْ دایم گَشتِ لا ره کٰاکلْ

دَر عاشقْ کشیْ بی زینهارهْ کٰاکلْ

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع