شمارهٔ ۱۷۴

تا ملیجهْ پرْ‌ها کردْ مشکینْ خطهاتهْ

بسی ترک و تازیکْ بَمرْدْبونْ براته

امیر گنه: تا مشکْ به گِلْ سَرْ پاته

صدْ شیرونِ نَرْ سَرْ هونیا نهْ پاتهْ

تا بیّه منهْ مهرهْ‌وَرزی بجاتهْ

دَرْمهْ بَندهْ آسٰا به جنٰافهْ چٰاتهْ

دیمْ سرخه گِل وَلگهْ پچا پچاته

چشْ وٰارْنهْ منهْ وارْشْ پیُونْ براتهْ

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع