شمارهٔ ۱۶۱

جایِ دْوَرقْ، مشکِ تتار بئیته

یا مه آههْ که گلْ رهْ غبٰارْ بئیته

زَنگیْ وَچهْ گُونْ، غافلهْ بارْ بئیته

زُحلْ سَرِ قَمرْ خشْ قرارْ بئیته

ته برفهْ کمُونْ که دیمْ کنارْ بئیته

یا آهوئه ملکِ زنگبارْ بئیته

پشتْ کردْ اُونْ دْکوهْ، ابرِ بهارْ بئیته

سیو کَمنْ به گردنْ قرارْ بئیته

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع