شمارهٔ ۱۶۰

چی فتنوئه باته دْ نرگسْ انگیتهْ

تنه دْ بلا با مَرْدمونْ دَپیتهْ

ته چاچی‌کَمونْ، هَرْ دْگوشه بَئیتهْ

پشتهْ پشتهْ کشتهْ هَرْ گوشهْ بَریتهْ

مَردمْ گننهْ مره که وی «دَویتهْ»

کَسْ دَوُوئهْ که عشقِ پیشْ پا نَپیتهْ؟

داری که ویشهْ اسّٰا و خالْ انگیتهْ

عِشِقْ ره عشْقْ کردهْ وُ خوشهْ تَنْ پیتهْ

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع