راز سخن

شمارهٔ ۴۶

سییُو چِشْ، سییُو بِرْفِهْ، سییُو مجیکْ مَسْ

سییُو چِشْ، سییُو بِرْفِهْ، سییُو مجیکْ مَسْ
سیف وُ گِلْ وُ وارِنْگْ هِرْ سِهْ تِهْ هَدیوسْ
مِنْ اوُنْ بُبْبُلامُونّمْ که باغْ بَوی مَسْ
بَدی اونْ نَدی، دِلْ‌رِهْ هِدامه شِهْ دَسْ
چِشْ تازِهْ نَرْگِسْ مُونْدِنِهْ، باغْ بَوی مَسْ
بِرْفِهْ دیمِهْ قُوس، وُ قَمِرْ چیرْ هَدیوَسْ
امیر گِنِهْ: مِهْ جانْ به تِنِهْ هر چی هَسْ
خِشْ تیری مُحبِّتْ بَخِرْدیمِهْ ته شَسْ

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.