راز سخن

شمارهٔ ۱۲۶

خوشواش (خشه واش) کوه، هر گوشه لارِهْ یارونْ!

خوشواش (خشه واش) کوه، هر گوشه لارِهْ یارونْ!
هر گوشه‌یِ لارْ، بلبلِ زاره یارونْ!
گِل بِشْکِفْتْ، نَشْکِفْتْ غنچه بسیاره یارونْ!
یارْ اونْ خِشِه که شِهْ یارْرِهْ دارهْ یارونْ!

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.