پند

تا دوست بُوَد، تو را گزندی نَبُود

تا اوست، غبارِ چون و چندی نَبُود

بگذار هر آنچه هست و او را بگزین

نیکوتر از این دو حرف، پندی نَبُود

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع