شماره ۲۲۵

دل اگر در پیِ جانان برود؛ وه! چه نکوست!

کی بود مأمن اغیار، دلِ عاشقِ دوست

گر چه دور است به ظاهر، ره منزلگه یار

بلکه نزدیکتر است او به دل از هر رگ و پوست

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع