شماره ۱۴۷

حنای حُسن بِنِه، بر کف عروس گمان

به میل باد هوس، اسب ظنّ خویش مران

زِ پشت ابر تجسّس برون بِکِش دل خویش

به آفتاب نظر کن، به خاک تیره نمان

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع