شماره ۱۰۸

دلی نالد مدام از درد مسکین

که خود گردد تهی از نفرت و کین

نهد آن مرهمی از مِهر بر این

که یابد درد دل، با مِهر تسکین

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع