شماره ۱۰۷
ای اِستاده در پایگاهی ستُرگ
ای اِستاده در پایگاهی ستُرگ
بترس از خداوندگار بزرگ
به هوش! ا ر که چوپان شدی یک زمان
که نسپاری ات گلّه را دست گرگ
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره اشعار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.