شماره ۳۷

مگذار تا بر بام جان هرگز نشیند بوم ذلت

تا برخراشد گوش جان را ناله های شوم ذلت

گر غیر از این باشد بگیرد از دلت دستی ز ابلیس

آزادگی را تا نهد اندر دل حلقوم ذلت

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع