شماره ۴

مرا ره توشه ای از عشق می ده

وز آن داغی سر پیشانی ام نه

زوالی دل نمی یابد به عشقت

هر آن خواهی تو بر این دل همان به

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع